อีสานหรือภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ดินแดนที่ราบสูงซึ่งเป็นแหล่งอารยธรรมที่เจริญรุ่งเรืองมาแต่โบราณ มีธรรมชาติและภูมิประเทศ
อันงดงามทั้งทิวทัศน์ป่าเขา แม่น้ำ น้ำตก อ่างเก็บน้ำ และท้องทุ่งนาอันกว้างใหญ่ รวมทั้งวิถีชีวิต วัฒนธรรม ประเพณีของชาวอีสาน สิ่งเหล่านี้
ล้วนเป็นเสน่ห์ของแผ่นดินอีสานที่สร้างความประทับใจให้แก่ผู้มาเยือน

ผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่ของภาคอีสาน ปัจจุบันได้รับการพัฒนาให้เป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ มีการคมนาคมที่สะดวกสบาย มีแม่น้ำที่สำคัญ คือ
แม่น้ำมูลไหลผ่านตอนล่างของภาคอีสาน แม่น้ำชีไหลผ่านตอนกลาง แม่น้ำโขงไหลเป็นเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างไทยและลาวทางด้านเหนือ
และตะวันออก ตอนกลางของภาคอีสานมีเทือกเขาภูพานพาดผ่าน เป็นแหล่งอารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์และมีชายแดนติดต่อกับกัมพูชา
โดยมีเทือกเขาพนมดงรักเป็นแนวพรมแดนบริเวณที่เคยได้รับอิทธิพลวัฒนธรรมสมัยขอมอยู่มาก ดังปรากฏปราสาทหินขนาดใหญ่น้อย
อยู่มากมายหลายแห่ง

วัฒนธรรมประเพณีของชาวอีสานนั้นยังคงได้รับการยึดถือปฏิบัติสืบทอดกันมาแต่ครั้งบรรพบุรุษที่เห็นได้ชัดเจน คือ ภาษาท้องถิ่นและอาหาร
โดยเฉพาะอาหารอีสานซึ่งปัจจุบันเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลาย งานประเพณีของชาวอีสานที่สำคัญ ได้แก่ ฮีตสิบสอง หรือประเพณีสิบสองเดือน
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นงานบุญที่เกี่ยวเนื่องกับพุทธศาสนาที่รู้จักกันดี เช่น ประเพณีบุญสงกรานต์ บุญบั้งไฟ บุญเข้าพรรษา บุญออกพรรษา เป็นต้น
และยังมีประเพณีที่เกิดจากวิถีชีวิตความเป็นอยู่ เช่น ประเพณีบายศรีสู่ขวัญ ผูกเสี่ยว ลงข่วง และรำผีฟ้า

อีสานยังเป็นแหล่งผลิตหัตถกรรมที่เลื่องชื่อ โดนเฉพาะผ้าไหม ผ้าฝ้ายทอมือ ซึ่งผลิตกันแทบทุกจังหวัด เป็นงานหัตถกรรมที่ชาวอีสาน
นิยมทำกันหลังฤดูทำนา นอกจากนี้ยังมีการทำเครื่องจักสานเป็นของใช้และของที่ระลึก รวมทั้งหัตถกรรมเครื่องปั้นดินเผาซึ่งยังใช้
กรรมวีธีการผลิตแบบดั้งเดิม